nie masz konta?              zapomniałeś hasła?
Artyści
Anna Jantar

Właściwie Anna Szmeterling, ur. 10.06.1950 Poznań, zm. 14.03.1980 Warszawa, piosenkarka. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w czwartym roku życia. Kontynuowała ją w PSM. Ukończyła ŚSM w Poznaniu. Uczestniczyła w wielu przeglądach i konkursach pianistycznych, koncertowała też z orkiestrą FP. W 1967 nawiązała współpracę z poznańskimi teatrami poezji i kabaretami studenckimi Oktawa, Od Nowa i Nurt. Początkowo jako akompaniatorka, później jako piosenkarka. W 1968 uczestniczyła w FPiPS w Krakowie, gdzie otrzymała wyróżnienie za interpretację, dokonała także pierwszych nagrań w Rozgłośni Poznańskiej PR. Po występach na FAMA w Świnoujściu w 1969 została solistką zespołu ® Waganci, którym kierował ® Jarosław Kukulski (późniejszy mąż). Z Wagantami śpiewała do 1972. Wylansowała wówczas swój pierwszy przebój Co ja w tobie widziałam, utrwalony także na EP Waganci. Wystąpiła w filmie Milion za Laurę (reż. H. Przybył). Piosenka Kto powie nam znalazła się na ścieżce dźwiękowej filmu Nie zaznasz spokoju (reż. M. Waśkowski), a Cygańska jesień filmu Brunet wieczorową porą (reż. S. Bareja). W 1972 otrzymała uprawnienia MKiS do wykonywania zawodu piosenkarki i pod pseudonimem A. Jantar rozpoczęła karierę solową. W 1973 uczestniczyła w KFPP w Opolu, gdzie śpiewała swój pierwszy solowy przebój Najtrudniejszy pierwszy krok. Jest laureatką nagrody publiczności na KFPP Opole ’74 za Tyle słońca w całym mieście (piosenka ta zwyciężyła także w plebiscytach na przebój roku 1974 i 1975), nagrody Polskich Nagrań na FPŻ Kołobrzeg ’74 za Nie żałujcie serca dziewczyny (muz. A. Kopff, s³. A. Kudelski), wyróżnienia za interpretację na festiwalu w Lublanie (Jugosławia) w 1974, III nagrody na festiwalu w Castelbar (Irlandia) oraz III nagrody w Coupe d’Europe w Villach (Austria) wspólnie z Marianną Wróblewską i Tadeuszem Woźniakiem w 1974, II nagrody za interpretację piosenki Staruszek świat oraz nagrody publiczności na MFP Sopot ’75, II nagrody na festiwalu w Dreźnie (NRD) w 1975 za Niech ziemia tonie w kwiatach, II nagrody festiwalu Interstudio w Helsinkach (Finlandia) w 1978 za Tylko mnie poproś do tańca. W 1976 z powodu macierzyństwa zrezygnowała z pracy zawodowej. Na estradę powróciła w 1977 z nowym repertuarem. Śpiewała w duetach, m.in. ze Stanisławem Sojką i Zbigniewem Hołdysem, nagrywała piosenki z Budką Suflera i Perfectem. 30 grudnia 1979 przed trzecią podróżą na koncerty w klubach polonijnych USA wystąpiła w programie PR Cztery pory roku, gdzie przypomniała swoją karierę. Przyjęła wówczas także gratulacje za zwycięstwo w plebiscycie słuchaczy Studia Gama, którzy Nic nie może wiecznie trwać w jej wykonaniu uznali piosenką roku 1979. Zginęła w katastrofie lotniczej. Jej karierze poświęcone jest hasło w tv LPMR odc. 32 (reż. R. Wolański). Od 1984 nagroda jej imienia przyznawana jest debiutantom na KFPP w Opolu. W kilku miastach kraju działają fankluby jej imienia. W Bydgoszczy z inicjatywy Klubu Muzycznego Anna-Natalia ukazuje się, wydawany własnym nakładem, minimagazyn „Anna-Natalia”, poświęcony karierze piosenkarskiej A. Jantar i jej córki Natalii Kukulskiej. W 1994 ukazało się książkowe Wspomnienie o Annie Jantar – Słońca jakby mniej... autorstwa Marioli Pryzwan. W 20. rocznicę śmierci TVP przygotowała dokumentalny program Śpiewnik Anny Jatar (reż. R. Wolański) oraz specjalny koncert Tyle słońca... z udziałem wielu gwiazd polskiej piosenki. Współautorką scenariusza i gospodynią była N. Kukulska. Dźwiękowy zapis koncertu ukazał się na CD Tyle słońca w całym mieście, wydanym przez Universal Music Polska.

Zródło: Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej - Ryszard Wolański

NAJNOWSZE WYDAWNICTWO
NAJNOWSZY KLIP
Meybick Song
RALPH KAMINSKI
More